Romangal, Bursa’nın köklü ipek üretim geleneğini, endüstriyel mirasını
ve kolektif hafızasını bir araya getiren tarihi bir üretim yerleşkesidir.
1862 – Tarihsel Kayıtlar
Üretimin ve Kentsel Belleğin İzleri
19. Yüzyıl – Kuruluş
Bir Fabrikadan Daha Fazlası
Bursa’nın gelişen ipek endüstrisinin önemli üretim merkezlerinden biri olarak, Mösyö Romangalle tarafından kuruldu.
2025 – Yeniden Kentle Buluşma
Fabrika yerleşkesi, Osmangazi Belediyesi tarafından kamulaştırıldı.
1938 – Yılmazipek Dönemi
Geçmişten Geleceğe Taşınan Bir Miras
Suphi Bey haritasında yer alan fabrika, Bursa’nın erken dönem endüstriyel üretim peyzajının önemli bileşenlerinden biri haline geldi.
1987–1992 – Üretimin Sonu
1987 yılında mancınıkhane üniteleri, 1992 yılında ise fabrikanın tüm üretim birimleri kapandı.
 |  |  |  |
|---|---|---|---|
 |  |  |  |
 |  |  |  |
1.İpek Üretimi: Fabrikada geleneksel ipek işleme ve üretim faaliyetleri.
2.İpek İşçileri: Üretim sürecinde yer alan çalışanlar ve gündelik yaşam.
3.Tarihi Üretim Yapısı: Günümüze ulaşan özgün endüstriyel yapılardan biri.
4.Fabrika Mimarisi: Geleneksel yapı tekniğini ve mimari karakterini yansıtan yapı.
5.Yerleşke: Fabrikanın kentsel doku içerisindeki konumunu ve yapı bütünlüğünü gösteren hava fotoğrafı.
6.Endüstriyel Baca: Fabrikanın üretim geçmişini simgeleyen özgün endüstriyel mimari elemanı.
7.Üretim Avlusu: Fabrika yapıları arasında kalan açık alanlar ve tarihî yerleşke dokusu.
8.Endüstriyel Yerleşke: Romangal’ın farklı üretim birimlerinden oluşan mekânsal organizasyonu.
9.Yapı Girişi: Fabrikanın üretim birimlerine açılan giriş.
10.Açık Üretim Alanı: Yerleşkenin açık alan kullanımı.
11.Üretim Holü: Fabrikanın geniş açıklıklı çatı sistemi ve endüstriyel iç mekanı.
12.Avlu ve Merdivenler: Yerleşkenin kot farklılıklarını ve açık mekan organizasyonunu yansıtan tarihi doku.